Ochrona danych osobowych
Derklaracja dostępności
BIP

Świąteczny filmowy flirt ze sztuką #3


Cykl artykułów, w których film staje się furtką do największych, światowych muzeów i galerii sztuki, do pięknych, zabytkowych uliczek miast, a nawet do umysłów artystów!

Świąteczny filmowy flirt ze sztuką # 3 

Chcemy polecić Wam kinematografię, dostarczającą niezapomnianych wrażeń! Chcemy inspirować sztuką, pisząc o niej w sposób lekki, ciekawy i jednocześnie merytoryczny - tak, by rozkochać Was w kulturze na dobre!

 

„KLAUS”, animacja, świąteczny, reż. Sergio Pablos (2019 r.)

"Klaus" to jedna z najbardziej wyjątkowych animacji. Przepiękna baśń, która zachwyca i wzrusza – nieważne ile macie lat! Opowiada o alternatywnym pochodzeniu Mikołaja (odmiennym od historycznego ujęcia). Film rozgrywa się w fikcyjnej, XIX-wiecznej skandynawskiej scenerii. Główną postacią jest egoistyczny i pretensjonalny adept Królewskiej Akademii Pocztowej Jesper, którego zesłano do odległej, północnej placówki w miasteczku rozdartym odwiecznym konfliktem pomiędzy dwoma zwaśnionymi klanami.

Film animowany ma wszystko to, czego oczekuje się od świątecznych historii. Fantastyczną fabułę, charyzmatycznych bohaterów, wspaniały morał i przepiękną warstwę wizualną. „Klaus” jest przede wszystkim animacją, która uczy empatii, tego, że nawet najbardziej beznadziejne przypadki, mogą się kiedyś zmienić, a dobry uczynek pociąga za sobą wiele kolejnych. Ten film zdecydowanie warto obejrzeć! Wykorzystano w nim innowacyjną technikę  cieniowania postaci, która umożliwia tworzenie efektów 3D bez tworzenia samych modeli 3D. Klaus jest filmem animowanym w sposób tradycyjny (technika 2D). Poszczególne klatki animacji postaci są rysowanie ręcznie przez animatorów, w odróżnieniu od techniki 3D, gdzie postaci są modelami wygenerowanymi za pomocą programów komputerowych i poruszane w przestrzeni dzięki wirtualnym szkieletom. W tradycyjnym podejściu do animacji 2D animowana postać jest obrysowana liniami, a jej kolory są jednolite, co daje efekt płaskiej ilustracji. Twórcy filmu opracowali technikę oświetlania płasko narysowanych postaci poprzez wykorzystanie wielu animowanych przez artystów warstw symulujących wybrane aspekty światła takie jak „światło kluczowe”, „światło dopełniające”, „światło odbite”, „refleksy źródła światła”, „rozproszone światło podpowierzchniowe” (zabarwione na czerwono światło przechodzące przez tkanki ucha czy palców).

Zastosowanie takiego podejścia pozwoliło na stworzenie wrażenia przestrzenności animowanych postaci oraz dokładnego ich wpasowania w oświetlenie zastosowane w scenografii. Technika ta została opracowana przez polskich ilustratorów i grafików - Marcina Jakubowskiego i Szymona Biernackiego, a Klaus jest pierwszym filmem, który powstał przy jej użyciu.

Kliknij i zobacz jak wyglądały prace grafików.

 

„W DRODZE DO DOMU” komediodramat, reż. Bent Hamer, (2010 r.)

W wigilijny wieczór w małym norweskim miasteczku Skogli kilka osób, mimo przeszkód, próbuje odnaleźć drogę do domu na święta. Różnią się pod względem wieku i charakterów, ale łączy je jedno – chęć powrotu do domu z własnym bagażem życiowych doświadczeń. I choć dom traktowany jest tu symbolicznie – jako ostoja miłości i bezpieczeństwa – to dla wszystkich okazuje się być wartością najcenniejszą. Film powstał na podstawie wybranych opowiadań z kolekcji norweskiego pisarza Levina Henriksena „Bare mjuke pakker pod treet".

Jeżeli jesteśmy już w Norwegii to nie sposób nie wspomnieć o Drøbak – miasteczku Świętego Mikołaja! Znajduje się tu Julehuset, czyli dom Świętego Mikołaja, w którym urządzono całoroczną wystawę świąteczną! Zobaczymy tu norweskie trolle, skrzaty i innych bożonarodzeniowych pomocników! Jest tutaj także sklep, więc nawet w czerwcu możemy zakupić ręcznie malowane, przepiękne bombki!

         

Więcej informacji oraz piękne zdjęcia - kliknij!

Podobne miejsce znajduje się nieco bliżej, na Węgrzech w Szentendre. Tam również znajdziemy bożonarodzeniowy sklep i muzeum w jednym, a przy okazji możemy zwiedzić, niezwykle urokliwe madziarskie miasteczko! Wybierzcie się na wycieczkę szlakiem Jakuba Porady, który pokazuje wiele ciekawych miejsc, a także ma cenne porady dotyczące podróży. 

Więcej w linku - kliknij!

 

„IKONA BOŻEGO NARODZENIA”, dokumentalny, reż. Jerzy Lubach, (2001 r.)

Boże Narodzenie od dawna stanowiło często podejmowany motyw sztuki ikonograficznej prawosławia. Autorzy dokumentu zapoznają widza z dziejami kształtowania się ikonograficznego wizerunku Świąt oraz przemian w malarstwie na przestrzeni wieków.

Podstawą do kształtowania się ikonografii Bożego Narodzenia były Ewangelia według św. Łukasza, w której opisano narodziny Chrystusa w stajni w otoczeniu woła i osła oraz według św. Mateusza, gdzie przedstawiono pokłon trzech królów. Ikony przedstawiają często Dzieciątko w żłobie, woła, osła, pasterzy oraz Marię. W sztuce wczesnochrześcijańskiej scena Bożego Narodzenia łączy się z pokłonem trzech króli (w tradycji wschodniej nazywani magami). Wydarzenia przedstawiane są na tle groty, stajni i gór. Góra symbolizuje Maryję, a pieczara jej łono, z którego wyszedł Chrystus. Żłobek przypomina kamienny sarkofag. Żyjący na przełomie IV i V wieku teolog Jan Chryzostom wskazywał na to, że symbolizuje on Ołtarz Niebiański.

Więcej o tej fascynującej symbolice można przeczytać tutaj - kliknij!

Dzieła sztuki zawsze ukazują „chwilę po” narodzeniu Chrystusa. Chcecie dowiedzieć się, z czego to wynika?

Zajrzyjcie koniecznie na stronę kultura u podstaw: 

Kliknij

Jeżeli interesuje Was ikonografia, to koniecznie odwiedźcie Muzeum Historyczne w Sanoku! Najstarsze przykłady sztuki cerkiewnej pochodzą z XV wieku. W materiale filmowym dyrektor Jarosław Serafin opowiada o ikonach z sanockiego zamku, wskazuje na charakterystyczne cechy ikony karpackiej, omawia najciekawsze eksponaty, zachęcając do obejrzenia ekspozycji. 

      

Zobacz koniecznie! Wystarczy kliknąć.

Możecie zobaczyć również zdjęcia z Betlejem - miejsca narodzin Jezusa Chrystusa.