Zapraszamy na czerwcowe
KINO PLENEROWE
W PARKU
NA GÓRNYM BORZE
30 czerwca 2017
21.00 - bajki dla dzieci
22.00 NIETYKALNI
NIETYKALNI - recenzja Micha?a Walkiewicza:
Wyluzowanego Drissa (Omar Sy) nic nie tknie. Ch?opak wprawdzie klepie bied?, niedawno opu?ci? wi?zienne mury i mieszka na podparyskim blokowisku, ale pogody ducha mu nie brak. Pod dostatkiem ma równie? rezonu, a jego odzywek nie powstydziliby si? mistrzowie komedii scenicznej. Kiedy przez (nie)zupe?ny przypadek zostanie opiekunem sparali?owanego bogacza Phillippe'a (Francois Cluzet), widzowie najpewniej zap?acz?. Na ?zy wzruszenia starczy jedna chusteczka, ?ez ?miechu nie otrzecie ca?? paczk?.
Warto przekona? si? na w?asne oczy, czy dwadzie?cia pi?? milionów Francuzów nie mog?o si? myli?. Lokalny sukces filmu Oliviera Nakache i Erica Toledano jest tak wielki, ?e chcia?oby si? szuka? jego przyczyn gdzie? g??biej, poza faktem, i? jest to po prostu ?wietna komedia. My?l? jednak, ?e w tym przypadku wszystko jest dok?adnie tym, czym si? wydaje. "Nietykalni" mówi? tyle samo o kalectwie co "Kolekcjoner ko?ci" i tyle samo o zderzeniu klas co "Dirty Dancing", ale ?atwo wybaczy? fabule pewn? naskórkowo??, kiedy u?miechamy si? od ucha do ucha. Skecz jest tu tylko skeczem, anegdota anegdot?, za? ?art z konwenansu – ?artem z konwenansu. Mimo podejmowania ryzykownego tematu film jest bezpretensjonalny i szczery. Nie czu? w nim ch?odnej kalkulacji i re?yserskiego koniunkturalizmu.
Komediowym sercem produkcji jest Omar Sy, który podczas ceremonii wr?czenia Cezarów utar? nosa Jeanowi Dujardinowi z "Artysty", zgarniaj?c statuetk? za najlepsz? rol? m?sk?. Warto zobaczy? go w akcji, bo ten nieznany w Polsce komik to gwiazda formatu Jamela Debbouze. Jego taneczny krok, tubalny g?os, bogata mimika i nieodparcie zabawny j?zyk cia?a to tylko jedna strona medalu. Drug? s? ?wietnie napisane dialogi i pomys?owo zainscenizowane sceny adaptacji bohatera w ?wiecie dystyngowanej socjety. Wprawdzie niektóre z nich to momenty, które ju? prze?yli?my – jak o?ywiaj?cy skamienia?ych milionerów taniec Drissa do rytmu "Boogie Wonderland" Earth, Wind & Fire – jednak vis comica duetu Sy-Cluzet przywraca im ekranow? ?wie?o??. Nie inaczej jest w przypadku do?? sztampowych sekwencji "docierania si?" bohaterów.
Driss i Phillippe zmierzaj? we wiadomym kierunku, ale warto im towarzyszy?. Przespacerowa? si? noc? po paryskich blokowiskach, zw?dzi? par? b?yskotek z salonów. Wzruszy? si? i parskn?? ?miechem.