Ochrona danych osobowych
Derklaracja dostępności
BIP

Filmowy flirt ze sztuką #28


Cykl artykułów, w których film staje się furtką do największych, światowych muzeów i galerii sztuki, do pięknych, zabytkowych uliczek miast, a nawet do umysłów artystów!

Chcemy polecić Wam kinematografię, dostarczającą niezapomnianych wrażeń! Chcemy inspirować sztuką, pisząc o niej w sposób lekki, ciekawy i jednocześnie merytoryczny - tak, by rozkochać Was w kulturze na dobre!

 

„SHIRLEY – WIZJE RZECZYWISTOŚCI”

dramat, reż. Gustaw Deutsch, (2013)

 

Reżyser opowiada historię Ameryki i jej mieszkańców, odwołując się do 13 obrazów Edwarda Hoppera. Opowieść zamknięta jest w monologach wewnętrznych tytułowej Shirley.

Edward Hopper fascynował pisarzy, reżyserów i muzyków. Był malarzem nowoczesności - portretował życie w wielkim mieście. Jego obrazy to kadry z sytuacji, które właśnie się wydarzyły, lub za chwile mają się rozegrać. Stanowią trzymające w napięciu zagadki. Reżyser Gustav Deutsch pokazuje w filmie „wizje rzeczywistości” to, co dzieje się, kiedy kończy się narracja na obrazie malarza. Wychodzi od kilkunastu najbardziej znanych prac artysty, które „ożywają”.

 

Edward Hopper uważany jest za ikonę amerykańskiego malarstwa XX wieku. Jego prace przedstawiają nostalgiczną scenerię amerykańskiego świata. Mówi się, że jego obrazy opowiadają o melancholii i samotności. Sam, pomimo sukcesu, do końca pozostał skryty i małomówny. Był wycofanym samotnikiem, który najlepiej czuł się w swojej pracowni i na łonie natury. Bohaterowie jego obrazów również są samotni, nawet kiedy są w towarzystwie.

Tu dowiecie się więcej, jak Hopper zainspirował Hitchcocka:

Kliknijie tutaj, by dowiedzieć się więcej o malarzu.

 

"TULIPANOWA GORĄCZKA"

kostiumowy, melodramat, reż. Justin Chadwick (2017)

Przenieśmy się do XVII wiecznego Amsterdamu. Tulipanowa mania osiąga rozmiary epidemii. Za cebulki płaci się niewyobrażalne sumy - w ciągu jednego dnia można stracić lub zdobyć fortunę. Cornelis Sandvoort, zamożny kupiec, zamawia u znanego malarza swój portret z młodą żoną. Między Sophią a artystą rodzi się gorąca miłość, która zrujnuje ich świat. Film warto obejrzeć głównie ze względu na klimat i efektowne kostiumy.

My zachęcamy Was przy tej okazji, do zapoznania się z twórczością malarzy z tamtej epoki. Jeżeli będziecie w Amsterdamie, koniecznie wybierzcie się Muzeum Państwowego – Rijksmuseum.

Zobaczcie tutaj!

 

Jeżeli jesteście ciekawi, jakie tematy podejmowane w malarstwie holenderskim XVII wieku, kliknijcie tutaj:

Kliknijcie tutaj!

Więcej o samej tulipomanii, dowiecie się, klikając w link:

Wystarczy kliknąć!

 

Jesteście ciekawi skąd wzięła się nazwa tego kwiatka? Jak podaje Wielki Słownik Języka Polskiego - „nazwa nie pochodzi od tulenia pana czy przez pana, tylko jest zapożyczeniem. Jedni językoznawcy mówią: włoskim (wł. tulipano), drudzy: niemieckim (dawne nm. Tulipan, dziś skrócone do Tulpe). Jeszcze w czasach Jana III Sobieskiego i królowej Marysieńki tulipan zwany był tulipantem. Pierwotnym źródłem nazwy tego kwiatu we wszystkich językach najprawdopodobniej było dawne tureckie słowo tülbend ‘turban’ – roślinę nazwano tak ze względu na podobieństwo kielicha kwiatu do zawoju, którym okrywano głowę”.

 

"DUCHY GOI"

dramat, biograficzny, kostiumowy, reż. Miloš Forman, (2006)

W filmie ukazano Hiszpanię na przełomie XVIII i XIX w., czas historycznych turbulencji, gwałtownych niepokojów, cierpienia i Inkwizycji. Ojciec Lorenzo, członek Świętego Oficjum, jest zafascynowany młodziutką muzą słynnego hiszpańskiego malarza Francisco Goi - Ines, która na skutek fałszywego oskarżenia o herezję uwięziona zostaje w lochach Świętej Inkwizycji.

Kim był Francisco Jose de Goya y Lucientes?

To hiszpański malarz, grafik i rysownik okresu romantyzmu. Uważany jest za najważniejszego hiszpańskiego artystę przełomu XVIII i XIX wieku. Naukę malarstwa rozpoczął w wieku 14 lat. W 1770 roku młody Goya wyjechał do Włoch i tam, na dłużej, zamieszkał w Rzymie. W 1771 roku zdobył drugą nagrodę w międzynarodowym konkursie malarskim w Parmie. Malował freski na budynkach, a jego malarstwo zaczęło ukazywać charakterystyczny styl, który później przyniósł mu sławę. Tworzył portrety członków rodziny oraz ważnych postaci hiszpańskiej arystokracji. W latach 90-tych XVIII wieku Goya ciężko zachorował. Uważa się, że doznał załamania psychicznego, niektóre źródła mówią także o wirusowym zapaleniu mózgu i kilku udarach. Częściowo wrócił do zdrowia, jednak do końca życia pozostał głuchy. Od tamtego czasu zaczął malować obrazy przedstawiające smutne, dramatyczne tematy. Pod koniec życia w obawie przed terrorem i prześladowaniami Goya wyjechał do Francji. W 1828 roku doznał kolejnego udaru - zmarł w Bordeaux 16 kwietnia tego samego roku.

 

Jeżeli chcecie zobaczyć jedno z najmroczniejszych dzieł sztuki w historii, kliknijcie tutaj:

Jeśli chcecie zobaczyć jedno z najmroczniejszych dzieł sztuki w historii, kliknijcie tutaj!

Największa i najsłynniejsza kolekcja prac Goi znajduje się w Muzeum Prado w Madrycie. Malarstwo artysty znajdziemy także w najważniejszych muzeach świata, m.in. w National Gallery w Londynie, Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Galerii Uffizi we Florencji, czy w Starej Pinakotece w Monachium.

Dajcie się zaprosić na krótki spacer po muzeum:

Wystarczy kliknąć!